روستای کبودان از توابع بردسکن و حدود 15 کیلومتر به سمت شمال بردسکن و جاده

سبزوار که یکی از بخش های مهم بردسکن محسوب می شود در قدیم الایام یکی از

روستاهای سرسبز بوده است که با وجود خشکسالی های پی در پی این دهه  یا دو

دهه گذشته و سیل مهاجرت به شهرها این روستا هم مثل بقیه روستاها  از  جمعیت

خالی و خصوصا با پیشرفت تکنولوژی و ورود امکانات شهری  به  روستاها دیگر    وقتی

وارد روستا می شوی احساس روستا به انسان دست نمی دهد آن بوی کاهگل و بوی

عطر و گل باغها و حیوانات اهلی  و قوقولی قوقو  خروس ها دیگر به گوش  نمی رسد.

 روستای کبودان مانند همه روستاها میدانی مرکزی دارد که به دم قلعه معروف است.

در این میدان مراسمات خاص انجام می شود از عروسی گرفته تا عزاداری و شبه خوانی         

روستای کبودان از باغات و خصوصا آثار تاریخی هم بی بهره نیست از جمله رباط کبودان

که از رباطهای دوره قاجاریه است و در سال 1377 جزو آثار باستانی به ثبت رسیده است

گرچه قبل از به ثبت رسیدن به مانند یک مخروبه به آن نگاه می شد و ارزشی نداشت.

           از دیگر آثار قدیمی یخچال  طبیعی ابتدایی ورود به روستا می باشد .

         کوچه پس کوچه های تنگ روستا هنوز دست نخورده باقی مانده اند .

     یکی از جاهای دیدنی و معروف کبودان خصوصا در قدیم الایام که آبادانی بود و آب

فراوان سر پای چنار است و شاید کسی نباشد که به کبودان بیاید و سر پای چنار نرود

قناتهای قدیمی کبودان سالهاست خشک  و به مخروبه و حتی آشغالدانی مبدل شده

  و آخر ین جملات اینکه کبودان روستای بسیار زیبایی است و جالب اینکه آسمان

آبی آن با تمام آسمانهایی که دیده ام تفاوت دارد ...نمی دانم چرا روزها آسمان آن

آبی تر به نظر می رسد . غروب آن هم بسیار دلگیرتر از همه جاست....

          من با افتخار می گویم که پدرم و مادرم زادگاهشان کبودان است .